Περίσφιγξη υποστυλώματος

ΣΧΕΤΙΚΑ ΥΛΙΚΑ

 

MEGAWRAP-200   Ύφασμα από ίνες άνθρακα σε μία διεύθυνση

EPOMAX-LD   Εποξειδική ρητίνη εμποτισμού 2 συστατικών

EPOMAX-EK   Εποξειδική πάστα 2 συστατικών

MEGACRET-40   Ινοπλισμένο, επισκευαστικό τσιμεντοκονίαμα υψηλών αντοχών

 

I. ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ-ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ

Τα υποστυλώματα μίας κατασκευής είναι πιθανό υπό κάποιες συνθήκες να παρουσιάσουν ανεπάρκεια αντοχής ή/και πλαστιμότητας (δυνατότητα να δεχτούν αυξημένες παραμορφώσεις σε περιπτώσεις σεισμών και άλλων έκτακτων φορτίων), με αποτέλεσμα να γίνεται επιτακτική η ανάγκη ενίσχυσής τους.

Ενίσχυση των υποστυλωμάτων γίνεται στις εξής περιπτώσεις:

  • Προσαρμογής παλαιών κατασκευών σε νέους κανονισμούς.
  • Γήρανσης των δομικών υλικών και διάβρωσης του οπλισμού.
  • Κατασκευαστικών ελαττωμάτων (π.χ. ανεπαρκής αριθμός, κατανομή και τοποθέτηση των συνδετήρων).
  • Αύξησης των φορτίων ή αλλαγής χρήσης του χώρου.
  • Αποκατάστασης μετά από σεισμό.

II. ΛΥΣΗ

Ο εγκιβωτισμός του σκυροδέματος μέσω μανδύα MEGAWRAP-200 επιφέρει:

  • Αύξηση της παραμορφωσιμότητας (π.χ. σε περιοχές πλαστικών αρθρώσεων).
  • Αύξηση της θλιπτικής αντοχής.
  • Μείωση της πιθανότητας τοπικού λυγισμού των οπλισμών.
  • Βελτίωση της συνάφειας σε κρίσιμες περιοχές ενώσεων οπλισμών με μάτιση.

Σε σχέση με τις συμβατικές επεμβάσεις ενίσχυσης, όπως είναι οι χαλύβδινοι μανδύες ή οι μανδύες από οπλισμένο σκυρόδεμα, οι μανδύες MEGAWRAP-200 παρουσιάζουν τα εξής πλεονεκτήματα:

  • Ευκολία και ταχύτητα εφαρμογής.
  • Αύξηση της αντοχής και της πλαστιμότητας, χωρίς μεταβολή της γεωμετρίας ή αύξηση της δυσκαμψίας τους.
  • Ανθεκτικότητα στο χρόνο και προστασία του οπλισμού από την υγρασία και τη διάβρωση.

III. ΕΦΑΡΜΟΓΗ

Το υπόστρωμα καθαρίζεται επιμελώς από χαλαρά τμήματα, σοβάδες, χρώματα, λίπη κλπ. και στη συνέχεια τρίβεται καλά με σκληρή βούρτσα.

Υφιστάμενες ρηγματώσεις αποκαθίστανται με τη βοήθεια ρητινενέσεων.

Οι εξωτερικές γωνίες στρογγυλεύονται σε ακτίνα 10-30 mm.

Οι επιφάνειες εφαρμογής πρέπει να είναι επίπεδες. Τυχόν επιδιορθώσεις στην επιπεδότητα του υποστρώματος γίνονται με τη βοήθεια του ινοπλισμένου τσιμεντοκονιάματος MEGACRET-40 ή της εποξειδικής πάστας EPOMAX-EK.

Η σωστά προετοιμασμένη επιφάνεια επαλείφεται με την εποξειδική ρητίνη EPOMAX-LD. Το ύφασμα MEGAWRAP-200 κόβεται με ψαλίδι στις απαιτούμενες διαστάσεις, τοποθετείται προσεκτικά, καλά τεντωμένο στη νωπή επίστρωση και πατιέται σχολαστικά με πλαστικό ρολό, για καλύτερη επαφή με το υπόστρωμα, πλήρη εμποτισμό του και απομάκρυνση των φυσαλίδων αέρα. Εάν παρά το σχολαστικό πάτημα, παραμένουν στεγνά σημεία στο ύφασμα, τα σημεία αυτά επαλείφονται και εξωτερικά με EPOMAX-LD (ώστε ολόκληρο το ύφασμα να είναι τέλεια εμποτισμένο). Κατά την περιτύλιξη υποστηλωμάτων απαιτείται επικάλυψη των δύο άκρων της λωρίδας κατά 15-20 cm.

Εφόσον η μελέτη προβλέπει περισσότερες στρώσεις, η παραπάνω διαδικασία εφαρμογής επαναλαμβάνεται. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει η προηγούμενη επίστρωση με EPOMAX-LD να μην έχει στεγνώσει εντελώς, ειδάλλως απαιτείται καλό τρίψιμο της επιφάνειας πριν τη νέα εφαρμογή.

Η τελευταία στρώση επαλείφεται επίσης με EPOMAX-LD και στη νωπή ακόμα τελική επάλειψη γίνεται επίπαση χαλαζιακής άμμου, προκειμένου να ακολουθήσει αργότερα προστατευτική τσιμεντοειδής επικάλυψη.

IV. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

  • Η αποδοτικότητα της περίσφιγξης καθορίζεται από το λόγο πλευρών της διατομής του υποστυλώματος (μεγαλύτερος λόγος πλευρών συνεπάγεται μικρότερο συντελεστή απόδοσης), καθώς και την ακτίνα καμπυλότητας στις γωνίες (μεγαλύτερη καμπυλότητα συνεπάγεται καλύτερη απόδοση της περίσφιγξης).
  • Εάν απαιτείται έλεγχος αντοχής του υποστρώματος, αυτός γίνεται με τη συσκευή Pulloff.
  • Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται κατά την κοπή του υφάσματος ώστε να μη δημιουργηθούν διπλώσεις και τσακίσεις στο ύφασμα. Επίσης, η επιφάνεια των υφασμάτων πρέπει να είναι καθαρή κατά την τοποθέτησή τους χωρίς σκόνη, γράσα κλπ.
  • Κατά την περιτύλιξη των υποστηλωμάτων δεν απαιτείται αλληλοεπικάλυψη μεταξύ δύο διαδοχικών καθ’ ύψος λωρίδων. Η απόστασή τους ωστόσο δεν πρέπει να ξεπερνάει τα 10 mm.
  • O χρόνος εφαρμογής των εποξειδικών συστημάτων μειώνεται με την αύξηση της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος.
  • Η θερμοκρασία της επιφάνειας του σκυροδέματος κατά την ενίσχυση με σύνθετα υλικά δεν πρέπει να είναι μικρότερη των +5οC.
  • Επειδή κατά την ανάπτυξη υψηλών θερμοκρασιών στην κατασκευή (π.χ. περιπτώσεις πυρκαγιάς), μειώνεται σημαντικά η αποτελεσματικότητα της ενίσχυσης, είναι απαραίτητη η εξωτερική προστασία του μανδύα σύνθετων υλικών (ειδικά επιχρίσματα, γυψοσανίδες κλπ.). Επίσης προστατευμένη πρέπει να είναι η τελική επισκευασμένη επιφάνεια και σε περιπτώσεις έκθεσης αυτής σε ηλιακή ακτινοβολία.
  • Κατά την εφαρμογή είναι απαραίτητη η χρήση προστατευτικού εξοπλισμού (γάντια, γυαλιά κλπ.).